Για την εγκληματικότητα και άλλα δεινά

AvaΓράφει η Άββα Μπουλούμπαση

Μια αρχική διευκρίνιση για να συνεννοηθούμε: κανένας πολίτης αυτού του τόπου δεν θα μπορούσε να συναινέσει στη διατήρηση της κοινωνικής διάλυσης, της κρίσης αξιών, της ανόδου των δεικτών της όποιου μεγέθους εγκληματικότητας….

Ιδιαίτερα σε περιόδους σήψης σαν αυτή που διανύουμε εδώ και τρία χρόνια, όπου διαφθορά και εγκλήματα τεραστίων μεγεθών( λίστες και φορολογικοί παράδεισοι, σκάνδαλα ολυμπιακών αγώνων, αδιανόητες συμβάσεις μεγάλων έργων ενάντια στα συμφέροντα των πολιτών και υπέρ των μεγαλοεργολάβων, υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος από «εκπροσώπους του λαού»κ.λ.π., κ.λ.π.) στιγματίζουν την καθημερινότητα και «διαπαιδαγωγούν» ανήθικα , μεγάλους αλλά , δυστυχώς και μικρούς.

Στις παρυφές αυτού του αδιανόητου πριν λίγα χρόνια σκηνικού, δεν θα μπορούσε παρά να ανθεί, παράλληλα, η λεγόμενη μικρή εγκληματικότητα. Μια εγκληματικότητα που ενώ παλιότερα περιελάμβανε τον μικροπαραβάτη, τον μικρο Αγιάννη της γειτονιάς, που έκλεβε για να φάει, σήμερα έχει άμεση διασύνδεση , και συχνά εξάρτηση από την μεγάλη εγκληματικότητα –ναρκωτικά, όπλα κ.λ.π.-(που φυσικά έχει τους τρόπους της να διαφυλαχθεί νομικά και ηθικά από τον διασυρμό και συχνά από την καταδίκη). 

Οι καθ’ύλην αρμόδιοι, κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι, έχουν ξοδέψει τόνους μελάνι για να καταδείξουν την γενεσιουργό αιτία αυτού του φαινομένου: ανεργία, φτώχεια και κοινωνική διάλυση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην κρίση αξιών και την ηθική αποσύνθεση. Αν μάλιστα συνδέσουμε την κατάσταση αυτή με ανυπαρξία κοινωνικών υποστηρικτικών δομών, πλήρη απουσία κοινωνικής πολιτικής ειδικά προς ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες , θα έχουμε πλήρη εικόνα του φαινομένου. Μάλιστα, ίσως αναφωνήσει ο αναγνώστης. Το δια ταύτα όμως;

Σε αυτό θα ήθελε να συμβάλει τούτο το σημείωμα. Και να ξεκινήσουμε με το εύλογο ερώτημα; Σε τι βοηθάει η υπόθαλψη του κοινωνικού αυτοματισμού; Του μίσους για τον «άλλο»; Του φόβου και της τρομοκρατίας; Η στοχοποίηση περιθωριακών, περιθωριοποιημένων ή περιθωριοποιήσιμων κοινωνικών ομάδων μπορεί να λύσει το πρόβλημα;
Ο κ. Περιφερειάρχης Πελοποννήσου πρότεινε (ή εξάγγειλε κι όλας;) τη διάλυση των καταυλισμών Ρομά στην Πελοπόννησο γιατί «έχουν μεταβληθεί σε εστίες ανομίας»! Πολύ θα μας ενδιέφερε να μάθουμε τι προτίθεται να κάνει ο ανησυχών κ.Περιφερειάρχης για το θέμα της στέγασης αλλά και της κοινωνικής ένταξης των Ρομά, εκτός από την καταστολή και την εξαφάνιση….

Από πότε τα κοινωνικά προβλήματα επιδέχονται γεωγραφικής ή φυλετικής ερμηνείας; Και το αμέσως επόμενο ερώτημα: σε τι αποσκοπεί η προσπάθεια «βιολογικοποίησης» ενός κοινωνικού φαινομένου , ναζιστικής πατρότητας για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους; Και, λέμε τώρα!, άντε και ρίξαμε τους Ρομά στον Καιάδα, άντε και κλείσαμε στην Αμυγδαλέζα τους τοξικοεξαρτημένους, άντε και εκθέσαμε τα πρόσωπα των οροθετικών γυναικών (με προτίμηση στις…μη-ελληνίδες), άντε και μαχαιρώσαμε μερικούς πακιστανούς ή χτυπήσαμε ορισμένους ομοφιλόφιλους….λύσαμε το πρόβλημα στη χώρα; Δεν είναι τυχαία η έντεχνη καλλιέργεια φόβου και μίσους που προωθείται συντονισμένα και σχεδιασμένα. Όταν στοχοποιείς το θύμα (γιατί και οι ρομά και οι μετανάστες κ.λ.π. θύματα είναι!) συγκαλύπτεις τον θύτη, τον αφήνεις στο απυρόβλητο…

Όταν η δικαιολογημένη κοινωνική αγανάκτηση για την έλλειψη πραγματικής προστασίας και ασφάλειας του πολίτη, αλλά και για την έλλειψη υποδομών και κοινωνικών δομών (που δυστυχώς μας αφορούν όλους !) κατευθύνεται προς λάθος στόχο, το μόνο που κάνει είναι να συντηρεί τη γενεσιουργό αιτία των προβλημάτων μας, και να στρέφει τους εν δυνάμει κοινωνικούς συμμάχους τον ένα απέναντι στον άλλο δυστυχώς.

Είναι απόλυτα κατανοητή η ανησυχία και αγανάκτηση των κατοίκων της Τραπεζοντής, και όχι μόνο. Και με την ευκαιρία θα ήταν χρήσιμη μια αντικειμενική και ολοκληρωμένη έρευνα του NOTOSPRESS (πρόταση κάνω αν μου επιτρέπετε!) σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης στην Τραπεζοντή: τις υποδομές (κατάσταση οδικού δικτύου και ελεύθερων χώρων, αποχέτευση, ύδρευση, αλλά και σχολεία, Κ.Υ., Πρόνοια κ.λ.π.) και το ευρύτερο περιβάλλον της εν λόγω περιοχής , σε σχέση με τις οικονομικές κ.λ.π. υποχρεώσεις προς τον Δήμο Σπάρτης….

Όσο για την Αστυνομία, που όλοι θα θέλαμε να βρίσκεται στο πλευρό του πολίτη, από όσο γνωρίζουμε, αφ’ ενός συχνά δεν μπορεί να αποζημιώσει τις υπερωρίες των υπαλλήλων της ή δεν έχει καν βενζίνη για τις περιπολίες της (ελέω μνημονιακών πολιτικών…) αλλά επιβαρύνεται με άλλα καθήκοντα , άσχετα με την προστασία του πολίτη.

Για παράδειγμα αναφέρουμε την ασυνήθιστα μεγάλη για τη φιλήσυχη Σπάρτη μας , παρουσία αστυνομικών, ακόμη και της ομάδας ΔΙΑΣ!, στην ειρηνική παρουσία συμπολιτών μας που θέλησαν να διαδηλώσουν τη συμπαράσταση τους στη δοκιμαζόμενη Μεγαλόνησο, κατά τη διάρκεια του εορτασμού της 25 Μάρτη…. Χωρίς ολοκληρωμένη κοινωνική και περιβαλλοντική πολιτική, χωρίς ευαισθησία και σεβασμό στον ΚΑΘΕ πολίτη τούτης της χώρας (ανεξάρτητα από φυλή, γένος, θρησκεία, καταγωγή ή σεξουαλική προτίμηση), χωρίς την αστυνομία στο πλευρό (και όχι…στα πλευρά του!), πώς περιμένουμε να λυθούν τα αυξημένα καθημερινά μας προβλήματα;

Ίσως ένα συνειδητό, πολυσυλλεκτικό και ανεξάρτητο από μηχανισμούς και κέντρα εξουσίας, Κίνημα Πολιτών θα μπορούσε να προωθήσει και να διεκδικήσει , όπως σε άλλα μέρη της χώρας μας, λύσεις.

FacebookTwitterGoogle+PinterestWordPressBlogger PostPrint